Geschreven door de heer Larry Brigden, Editorial Consultant.

Geliefde ---

In Zijn oneindige wijsheid en naar Zijn welbehagen heeft onze hemelse Vader mij geschapen met een korte navelstreng, waarvan Hij had bepaald dat deze zich vlak voor mijn geboorte om mijn nek zou wikkelen, waardoor ik zuurstoftekort zou krijgen. Om Zijn macht en heerlijkheid te openbaren, heeft Hij het leven van een kersverse moeder en haar baby gespaard. Op die Goede Vrijdagmorgen, in het begin van de jaren zeventig, schonk Hij twee kersverse ouders, gezinsuitbreiding, de kerkgemeenschap en de bredere gemeenschap van gelovigen de beproeving en zegen van een bijzonder kind met cerebrale parese (CP)[1]. Elk detail van die ochtend en mijn gehele leven heeft onze hemelse Vader bepaald, gebruikt en zal Hij blijven gebruiken om mij te vormen voor mijn plaats in de kerk, die het lichaam van Christus is.

Mijn geliefde vriend,

A. Baxter (1832-1908) was predikant bij de Calvinistische Independenten. Hij diende eerst in Nottingham en later in Eastbourne. Ook was hij ruim 30 jaar redacteur van het tijdschrift ‘The Gospel Advocate’, waaruit dit artikel is overgenomen. Zijn Evangeliebediening stond in het teken van de verheerlijking van Christus. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Ruth Bryan[1] in haar geschriften zoveel nadruk legde op een persoonlijke kennis van Jezus Christus. Ook worden de gebroeders Popham (James Kidwell en Henry)[2] nog steeds gewaardeerd om het Christocentrische karakter van hun prediking, aangezien alle drie onder zijn prediking te Nottingham hebben gezeten.

Op donderdag 11 juni 2026 vond in Bangalore onder auspiciën van de Trinitarian Bible Society (TBS) een bijzondere eendaagse speciale bijeenkomst plaats. De bijeenkomst trok ongeveer 150 pastors, predikanten en gelovigen, allen verenigd door een gemeenschappelijk verlangen om hun kennis van de Heilige Schrift en de overlevering daarvan door de geschiedenis heen te verdiepen.